ตอนที่ 149 ก็แค่ผู้สร้างที่บังเอิญพบกันกับฉันเท่านั้น

ตอนที่ 149 ก็แค่ผู้สร้างที่บังเอิญพบกันกับฉันเท่านั้น

ตำหนักอันยิ่งใหญ่ตรงหน้าพังทลายลงในพริบตา สิ่งที่มาแทนที่คือหมอกดำทึบจนมองไม่เห็นแม้แต่นิ้วมือทั้งห้าเมื่อยื่นมือออกไป

หมอกดำม้วนตัวไปมาแต่กลับไม่ดูน่ากลัว ตรงกันข้ามกลับแฝงไปด้วยความน่าเกรงขามอันเก่าแก่และลึกล้ำ

ท่ามกลางหมอกดำอันไร้จุดสิ้นสุดนี้ โครงร่างของตำหนักที่สูงตระหง่านราวกับจะค้ำจุนฟ้าดินได้ก็ปรากฏขึ้นเลือนราง รูปแบบของมันดูเรียบง่ายตามแบบโบราณ

แต่กลับแฝงไปด้วยความลึกลับอย่างบอกไม่ถูก

ลู่เซิ่งพบว่าตัวเองกำลังนั่งอยู่บนบัลลังก์ที่ใหญ่โตมโหฬารอย่างมั่นคง รอบกายถูกปกคลุมไปด้วยกลุ่มหมอกดำ

เมื่อนั่งอยู่บนบัลลังก์นี้ ทันใดนั้นในใจเขาก็เกิดความคิดหนึ่งขึ้นมา ราวกับว่าทั่วทั้งโลกควรจะยอมสยบอยู่แทบเท้าของเขา