กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 142 ลู่เซิ่ง ตาย
ลู่เซิ่งก้มหน้ามองมือของตัวเอง มันสะอาดและเรียวยาว แต่กลับไม่รู้สึกถึงพลังใด ๆ
*ฉันคือใคร...... ฉันอยู่ที่ไหน...... ฉันต้องทำอะไร......*
คำถามสามข้อที่คุ้นเคยเกี่ยวกับดวงจิตวิญญาณดังก้องอยู่ในหัวของลู่เซิ่ง
เขามองไปรอบ ๆ อย่างสับสน เสียงจอแจของรถราที่ขวักไขว่ ป้ายโฆษณา LED ที่สว่างบาดตา ป่าเหล็กที่เกิดจากตึกระฟ้า
ทุกอย่างดูแปลกตา แต่ก็แฝงไปด้วยความรู้สึกคุ้นเคยอย่างน่าประหลาด
ขณะที่เขากำลังตกอยู่ในความสับสนอย่างหนัก แรงตบที่หนักแน่นก็ฟาดลงบนไหล่ของเขาอย่างแรง พร้อมกับน้ำเสียงที่หยาบกระด้างและคุ้นเคย
“เฮ้ พี่ลู่! เหม่ออะไรอยู่? ไฟเขียวเปลี่ยนมาห้ารอบแล้วนะ! ถ้ายังไม่ไปอีก โบนัสเบี้ยขยันเดือนนี้ก็ชวดอีกแน่!”
ลู่เซิ่งหันขวับไปมอง ภาพที่ปรากฏแก่สายตาคือหัวล้านที่ดำขลับเป็นประกาย คู่กับหนวดเคราดกหนา ช่างเป็นภาพที่กระแทกสายตาอย่างยิ่ง