กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 139 นายท่าน ท่านมาทำไมไม่บอกหลีเยว่ล่วงหน้าล่ะ
ถ้อยคำอันเปี่ยมด้วยความมั่นใจของลู่เซิ่งราวกับก้อนหินที่โยนลงบนผิวน้ำอันสงบนิ่ง ก่อให้เกิดระลอกคลื่นเป็นวงกว้างบนลานยอดเขาเทียนซู
นัยน์ตาของลู่เสวี่ยเหยา เหอหวันอิ๋ง ไป๋เสวี่ย และจางต้าเป้าทั้งสี่คนลุกโชนไปด้วยความมั่นใจอันแรงกล้าในพริบตา
ทว่า เมื่อถ้อยคำเหล่านี้เข้าหูเหล่าบุตรแห่งสวรรค์ผู้หยิ่งผยองและทะนงตัวที่อยู่รอบข้าง
มันกลับไม่ต่างอะไรจากคำพูดอันน่าขันของบ้านนอกคอกนาที่ตะโกนโหวกเหวกอยู่หน้าประตูวังว่าอยากจะเป็นจักรพรรดิ!
“คว้ารหัสนามแห่งเกียรติยศที่เป็นของตัวเองมาให้ได้งั้นเหรอ? เขาพูดง่ายจังนะ”
“หึ ๆ มาจากมณฑลเจียงหนาน ฝีปากไม่เบาเลยนะ อย่าบอกนะว่าแม้แต่รหัสนาม ‘ระดับดินฝัง’ ที่ต่ำที่สุดก็ยังเอามาไม่ได้
ถ้าเป็นแบบนั้นคงน่าขำตายเลย”
“มณฑลเจียงหนาน? คนที่มาจากซอกหลืบแบบนั้น มักจะเก่งแต่ปากเสมอ