เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 120 ใครคือของเล่น ใครคือพวกกระจอก
คำพูดประโยคเดียวของเติ้งเจี้ยนซินได้ปิดฉากสงครามแย่งชิงตัวคนครั้งนี้อย่างสมบูรณ์แบบ
หูชางและเหล่าบิ๊กเบิ้มจากกองทัพและกิลด์ต่าง ๆ ตอนนี้ไม่มีกะจิตกะใจจะเชิญชวนอีกต่อไปแล้ว เหลือเพียงรอยยิ้มเจื่อนและความยำเกรงเต็มใบหน้า
ล้อเล่นหรือเปล่า ขนาดผู้เฒ่าเติ้งยังจะเข้าร่วมกิลด์ แล้วพวกเขามีอะไรไปสู้? เอาหัวไปสู้หรือไง?
ในพริบตา ท่าทีของเหล่าบิ๊กเบิ้มก็เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ
การเชิญชวนที่หยิ่งผยองก่อนหน้านี้กลายเป็นการผูกมิตรอย่างกระตือรือร้น คำพูดที่จริงใจ ราวกับว่าตัวตนที่เย่อหยิ่งเมื่อครู่เป็นเพียงภาพลวงตา
“นักเรียนลู่เซิ่ง วีรบุรุษมักอายุน้อยจริง ๆ! ในอนาคตหากมีเรื่องอะไรที่กองทัพเขตตะวันตกเฉียงเหนือช่วยได้ แค่บอกมาคำเดียว ฉันไม่ปฏิเสธแน่นอน!”