กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 532 ฉันมีแค่คนเดียว
ดูออกเลยว่าพวกเขาแค้นเคืองเรื่องที่ลู่เซิ่งปฏิเสธคำเชิญของพวกเขามากแค่ไหน
“หึหึหึ บางคนนะ ตอนแรกทำเป็นอวดเก่ง วางท่าซะสูงส่ง แต่ตอนนี้ล่ะ? ป่านนี้คงเสียใจจนลำไส้เขียวไปหมดแล้วมั้ง”
“หึหึหึ เสียใจแล้วยังไงล่ะ? ตอนนี้มาเสียใจก็สายไปแล้วล่ะนะ”
หลายคนหัวเราะเยาะอย่างไม่เกรงใจ
ทว่าอีกด้านหนึ่ง
ลู่เซิ่งกลับไม่รู้ว่าพวกเขากำลังพูดอะไรกันอยู่
อันที่จริง สำหรับคำวิพากษ์วิจารณ์เหล่านี้ เขาไม่เคยใส่ใจเลยด้วยซ้ำ
มีเพียงผู้อ่อนแอเท่านั้นแหละที่จะเก็บเรื่องพวกนี้มาคิดเล็กคิดน้อย
ลู่เซิ่งสังเกตการณ์มาพอสมควรแล้ว เขาลูบปลายคางพลางครุ่นคิด