ตอนที่ 507 หนังสือแห่งระเบียบ เป็นของฉันแล้ว

ตอนที่ 507 หนังสือแห่งระเบียบ เป็นของฉันแล้ว

เมื่อได้ยินเสียงของลู่เซิ่ง หลายคนก็หันไปมองลู่เซิ่ง

“ก็แค่เด็กรุ่นหลังขั้นห้าคนหนึ่ง ของสิ่งนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับแก!”

จีเอินกษัตริย์แห่งอาณาจักรยักษ์กล่าวอย่างดูถูก

แมัเตอโวจะไม่ได้พูดอะไร แต่ก็เห็นได้ชัดว่าเขาหมายความเช่นนั้นเหมือนกัน

สำหรับคนบนโลกใบนี้ แม้ว่าคนนอกจะแข็งแกร่งกว่าคนทั่วไป แต่ท้ายที่สุดก็ยังห่างชั้นกันถึงหนึ่งขอบเขตใหญ่

โดยธรรมชาติแล้วพวกเขาจึงไม่เก็บลู่เซิ่งมาใส่ใจมากนัก

อ้าวหนี่นั้นรู้ดีว่าลู่เซิ่งร้ายกาจเพียงใด แต่เขาจะไปเตือนศัตรูทั้งสองคนได้อย่างไร?

“โย่ว พวกแกสองคนนี่อวดดีจังเลยนะ”