กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 311 ศึกนี้ ลู่เซิ่งสมควรได้รับความดีความชอบอันดับหนึ่ง
เหนือน่านฟ้าเป่ยเหลียงกวน รอยแยกมิติสองสายที่ราวกับถูกคมดาบตัดขาดเริ่มสมานตัวอย่างช้า ๆ
แรงกดดันน่าสะพรึงกลัวที่กดทับอยู่ในใจของเผ่ามนุษย์ทุกคนเริ่มสลายไปทีละน้อยในที่สุด
“เผ่ามนุษย์... ความสูญเสียที่ผู้นี้ได้รับในครั้งนี้ ผู้นี้จะจดจำเอาไว้”
น้ำเสียงของหุนหยวนจือจู่ในตอนนี้ไม่ได้เย็นชาแบบผู้ที่อยู่สูงส่งอีกต่อไป แต่กลับเต็มไปด้วยความเคียดแค้น
มันจ้องเขม็งไปยังเผ่ามนุษย์ สะบัดแขนเสื้ออย่างแรงจนม้วนกลุ่มหมอกดำขึ้นมา
แล้วนำกองทัพเผ่าดวงจิตที่เหลือรอดและกำลังตัวสั่นเทาถอยกลับเข้าไปในรอยแยกที่กำลังจะปิดลงเป็นกลุ่มแรก
แผ่นหลังของมันเรียกได้ว่าทุลักทุเลจนดูไม่ได้