กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 297 ขยะอกโตแต่ไร้สมอง
เปลวเพลิงสีแดงทองค่อย ๆ ดับมอดลง รอยแยกมิติถูกแผดเผาด้วยไฟกรรมจนปิดสนิท พื้นที่มิติกลับมาสมานตัวอีกครั้ง
ฝูงแมลงสุญญากาศที่เคยอาละวาดถูกกวาดล้างพินาศย่อยยับภายในเวลาเพียงไม่กี่นาที
เย่หั่วหูจู่เก็บงำไอพลังที่พวยพุ่งเทียมฟ้า ดวงตาสีแดงทองรูปสี่เหลี่ยมข้าวหลามตัดกวาดมองรอบด้านอย่างเย็นชา
ก่อนจะถอยกลับไปยืนอยู่ด้านหลังลู่เซิ่งอย่างเงียบเชียบ
“อึก”
นักเวทสายอากาศระดับ S ที่รับหน้าที่คุ้มกันลู่เสวี่ยเหยาและคนอื่น ๆ กลืนน้ำลายอึกใหญ่เมื่อมองดูเย่หั่วหูจู่ผู้สูงส่ง
เมื่อหันกลับไปมองลู่เซิ่งที่มีสีหน้าเรียบเฉย เขาก็รู้สึกเพียงว่าโลกทัศน์ของตนถูกสั่นคลอนอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
ทีมคุ้มกันที่อยู่ด้านหลังเขายิ่งเงียบกริบราวกับจักจั่นในฤดูหนาว แม้แต่หายใจก็ยังไม่กล้า
“ซะ... เซิ่งน้อย!”