ตอนที่ 263 ผมก็พอจะรู้เรื่องอยู่บ้าง

ตอนที่ 263 ผมก็พอจะรู้เรื่องอยู่บ้าง

เมื่อสิ้นเสียง ลู่เซิ่งก็ยกมือขึ้นชี้ไปยังโขดหินสีดำที่มองดูจากภายนอกแล้วแสนจะธรรมดาก้อนหนึ่งซึ่งตั้งอยู่ใจกลางเกาะ

โขดหินก้อนนั้นมีความสูงถึงสิบเมตร ดูเหมือนว่ามันจะตั้งตระหง่านอยู่ที่นี่มานานนับพันปี

ทนต่อการถูกกัดเซาะของลมทะเลและพายุฝนมาอย่างยาวนาน พื้นผิวของมันเต็มไปด้วยร่องรอยด่างดำ แผ่ซ่านกลิ่นอายแห่งความเก่าแก่และตายด้านออกมา

“ทางเข้าอยู่ที่นั่น”

“ที่นั่นเหรอ?” ไป๋หลานชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะโต้แย้งกลับไปตามสัญชาตญาณแทบจะในทันที

“เป็นไปไม่ได้! ก่อนที่ฉันจะมาถึงที่นี่ ฉันได้ใช้พลังมิติสำรวจเกาะแห่งนี้ทั้งข้างในและข้างนอกมาไม่ต่ำกว่าสิบครั้งแล้ว!

นี่มันก็แค่หินภูเขาไฟความหนาแน่นสูงธรรมดา ๆ ก้อนหนึ่งเท่านั้น!”