กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 260 ดื่มน้ำชายามบ่ายกับอาจารย์ของท่าน
“หมอกมรณะ...”
เมื่อได้ยินคำตอบนี้ รูม่านตาของลู่เซิ่งก็หดเล็กลงอย่างรวดเร็ว
ก่อนหน้านี้เขาเคยคิดว่า ทำไมผู้มีอาชีพขั้นห้าถึงไม่เคยปรากฏตัวบนดาวน้ำเงินเลย
เขาคิดว่ายอดมนุษย์ขั้นห้าเหล่านั้นอาจจะหลุดพ้นจากพันธนาการของดาวดวงนี้
ท่องไปในทะเลดาวเพื่อปกป้องการรุกรานของเผ่าพันธุ์ต่างดาวอยู่นอกดาวน้ำเงินไปนานแล้ว
แต่ไม่คิดเลยว่า พวกเขาจะอยู่ในหมอกมรณะทั้งหมด ยังคงไม่หลุดพ้นจากขอบเขตของดาวน้ำเงินเลยแม้แต่น้อย
ราวกับมองเห็นคลื่นยักษ์ที่ถาโถมในใจของลู่เซิ่ง ใบหน้าเย็นชาของจี้เสวียนก็เผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์เล็กน้อย
เธอสะบัดมือขาวผ่อง เสกชุดโต๊ะเก้าอี้สนามหญ้าสุดประณีตขึ้นมาในมิติความว่างเปล่าสีขาวบริสุทธิ์นี้ แถมยังมีร่มกันแดดกางออก
บนโต๊ะมีชุดน้ำชาโบราณที่กำลังส่งควันกรุ่น กลิ่นหอมของชาชื่นใจ