กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 96 นี่คือค่านายหน้าสำหรับฉันงั้นหรือ?
“เอ๊ะ เอ๊ะ เอ๊ะ?!”
ไป๋เสวี่ยมึนงงไปหมด ใบหน้าสวยหวานเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำจนแทบจะหยดเป็นเลือดในพริบตา
เธอมองลู่เสวี่ยเหยาด้วยสายตาที่ทั้งแปลกประหลาดและหวาดกลัว
เมื่อแขกกลับ เจ้าบ้านจะมอบของที่ระลึกให้ ถือเป็นธรรมเนียมของต้าเซี่ย
แต่... การให้ของแบบนี้ มันจะ... จะใจกว้างเกินไปหน่อยไหม?!
แถมเห็นได้ชัดว่านี่ไม่ใช่ของใหม่...
“ไม่ ไม่ ไม่... ของชิ้นนี้ฉันรับไว้ไม่ได้เด็ดขาด พี่เสวี่ยเหยา...”
“ทั้งสองคน แม่ของฉันยังรอให้กลับไปกินข้าวที่บ้าน ฉัน... ฉันขอตัวก่อนนะ!”
ไป๋เสวี่ยกระอักกระอ่วนจนแทบจะร้องไห้อยู่แล้ว เธอเหมือนกระต่ายน้อยที่ตื่นตระหนก แทบจะเรียกได้ว่าวิ่งหนีเตลิดไป