กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 91 เขาประทานโลกทั้งใบให้ฉัน
ไป๋หลานพูดประโยคหนึ่งอย่างกระท่อนกระแท่น ราวกับใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดที่มีในร่างกาย
พวงแก้มของไป๋เสวี่ยเปลี่ยนจากสีชมพูเป็นสีแดงก่ำร้อนผ่าวในพริบตา เธอแทบอยากจะแทรกแผ่นดินหนีไปเดี๋ยวนี้
ลู่เซิ่งรู้สึกหนังศีรษะชาหนึบ ความรู้สึกอึดอัดและละอายใจอย่างบอกไม่ถูกถาโถมเข้าใส่
*นี่มันอะไรกัน ถูกแม่ของสาวใช้จับได้คาหนังคาเขางั้นหรือ!*
ไป๋หลานที่อยู่หน้าประตูดูเหมือนจะไม่รู้ถึงสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออกของทั้งสอง เธอหยุดไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาคล้ายตักเตือน