กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 76 แล้วฉันใส่อะไรอยู่ล่ะเนี่ย
แสงแรกแห่งรุ่งอรุณสาดส่องผ่านรอยแยกของผ้าม่าน ก่อเกิดเป็นลำแสงสีทองพาดผ่านเข้ามาในห้อง
ลู่เซิ่งแทบไม่ได้นอนเลยตลอดทั้งคืน
“ซี้ด...” เขาสูดหายใจเข้าลึกด้วยความเจ็บปวด รู้สึกได้เลยว่าลำคอและแผ่นหลังของตัวเองแข็งทื่อราวกับก้อนหิน ทั่วทั้งร่างกำลังส่งเสียงประท้วงอย่างหนัก
...เมื่อคืนนี้ สาวใช้คนใหม่คนนี้ไม่มีช่วงเวลาไหนที่ยอมอยู่นิ่ง ๆ เลย
ในยามหลับใหลร่างกายของเธอราวกับมีจิตสำนึกเป็นของตัวเอง เธอมักจะขยับเข้ามาซุกไซ้โดยไม่รู้ตัว ลมหายใจอุ่นร้อนรินรดลงบนแก้มของเขา
สัมผัสนุ่มนิ่มอบอุ่นแนบชิดกับท่อนแขนของเขาเป็นระยะ
นั่นทำให้ลู่เซิ่งต้องอยู่ในสภาวะตึงเครียดอย่างหนัก เขาตัวแข็งทื่อรักษาระยะห่างที่ปลอดภัยเอาไว้ตลอดทั้งคืน แทบไม่กล้าขยับเขยื้อนเลยแม้แต่น้อย
“ตื่นได้แล้ว คุณผู้รับใช้ส่วนตัวของฉัน!”
ลู่เซิ่งกดเสียงต่ำลง พลางตบลงบนตัวเธอเบา ๆ ผ่านผ้าห่ม “ตามข้อตกลงของเราเมื่อคืน