กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 7 ทะเลกว้างให้ปลาแหวกว่าย ฟ้ากว้างให้นกโบยบิน
“อะไรนะ?”
สมองของเหอหวันอิ๋งขาวโพลนไปหมด เธออยากจะเบือนหน้าหนีเพื่อหลบสายตาของลู่เซิ่งตามสัญชาตญาณ แต่กลับถูกคำพูดนี้ตอกตรึงอยู่กับที่
ตั้งแต่ตื่นรู้อาชีพนักนวดระดับ E และถูกพ่อไล่ออกจากบ้าน โลกของเธอก็ราวกับถูกปกคลุมด้วยม่านหมอกสีเทา เลื่อนลอย ราวกับตุ๊กตาประณีตที่ถูกสูบวิญญาณออกไป
มีเพียงข้อมูลเกี่ยวกับความแข็งแกร่ง อาชีพ และการพัฒนาตัวเองเท่านั้นที่เธออ่อนไหวเป็นพิเศษ
ดังนั้นเมื่อลู่เซิ่งเพิ่งพูดถึงความปรารถนาที่จะแข็งแกร่งขึ้น เธอจึงเงยหน้าขึ้นอย่างเป็นอัตโนมัติ และสบตากับลู่เซิ่งด้วยตัวเอง
จากนั้นเธอก็เห็นแสงสีทองในดวงตาของลู่เซิ่ง
หน้าต่างข้อมูลที่เย็นชาและกะทันหันเด้งขึ้นมากลางสายตาของเธอ
[อีกฝ่ายใช้ทักษะอาชีพกับคุณ——เรียกฉันว่าพ่อเถอะ!]
[คุณยินยอมหรือไม่?]