กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
อารมณ์ในแววตาของเจียงเฉิงปินวาบผ่านไปอย่างรวดเร็วดุจสายฟ้าแลบ ใบหน้ากลับมามีรอยยิ้มอ่อนโยนอีกครั้ง
เขามองกู้หว่านแล้วตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “อิจฉาสิ! จะไม่อิจฉาได้ยังไง แต่ปัญหาคือฉันอิจฉาแล้วมันมีประโยชน์อะไรล่ะ? เธอไม่ยอมให้ฉันลาพักร้อนนี่นา”
เมื่อพูดถึงตรงนี้ เขายังแสร้งทำเป็นปรายตามองกู้หว่านอย่างตัดพ้อ
จากนั้นก็พูดต่อ “เอาแบบนี้ไหมล่ะ? รอให้พวกเรากลับจากฮ่องกงรอบนี้ เธอให้ฉันลาพักร้อนยาว ๆ สักทีสิ จะได้ให้ฉันพักผ่อนสักระยะ แล้วก็ถือโอกาสช่วงเวลานี้ไปหาคู่ครองให้ตัวเองสักคน ดีไหม?”