ตอนที่ 0196

กู้หว่านเห็นทุกคนกระตือรือร้นเช่นนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกซาบซึ้งใจอย่างมาก

เธอมองหวังอวี้ฟางและอวี้ฮุ่ยหลานที่อยู่ตรงหน้า พร้อมกับยิ้มถาม “อาสะใภ้ ฉันกลับมาแล้ว! ช่วงที่ฉันไม่อยู่ พวกคุณคิดถึงฉันบ้างไหม?”

หวังอวี้ฟางหัวเราะร่วนทันที “พวกเราไม่คิดถึงเธอหรอกนะ พวกเราน่ะ คิดถึงแต่เด็กน้อยพวกนี้ต่างหากล่ะ!”

พูดจบ เธอก็รับเด็กในอ้อมแขนของโม่เป่ยเซินมาอุ้มไว้

เจี่ยนอิ่งยิ้มพยักหน้าและพูดสนับสนุน “คุณป้าพูดถูก! พวกเราก็แค่เยากจะดูว่าเฉินอี้กับพี่น้องจะเปลี่ยนไปมากน้อยแค่ไหน ส่วนพี่สะใภ้อย่างเธอน่ะ มีผู้บังคับการกองพลโม่กับอาสะใภ้สกุลโม่อยู่แล้ว จะต้องให้พวกเราไปคิดถึงทำไมกัน”

หม่าอวี้หลานก็ยิ้มพูดตามว่า “ใช่สิ พี่สะใภ้ เธอมาแย่งความรักกับเด็ก ๆ แบบนี้ ไม่รู้สึกหน้าแดงบ้างเหรอ?”