กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
กู้หว่านยังไม่ทันรู้ตัวเลยว่า เพียงแค่ช่วงเวลาสั้น ๆ ที่เธอและโม่เป่ยเซินอุ้มเด็ก ๆ ออกมาอวดโฉม ผู้คนด้านล่างเวทีก็เกิดความคิดแตกต่างกันไปแล้ว
กระทั่งหลายคนยังรู้สึกว่าหากเด็กพวกนี้เป็นคนของบ้านพวกเขาก็คงจะดีไม่น้อย
หลังจากวางเด็ก ๆ กลับลงไปในรถเข็นแล้ว ในที่สุดกู้หว่านก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก
เธอมองไปที่เจ้าตัวน้อยที่น่ารักหลายคน ก่อนจะพูดกับโม่เป่ยเซินเสียงเบา “อาเซิน คุณอยู่ที่นี่แหละ ฉันกับแม่จะไปเปลี่ยนผ้าอ้อมให้เด็ก ๆ ที่ชั้นบน แล้วก็ให้นมพวกเขาด้วยเลย”
โม่เป่ยเซินพยักหน้าเล็กน้อย “อืม ไปเถอะ”
แม้ใจเขาอยากจะไปส่งอาหว่านและเด็ก ๆ ขึ้นไปชั้นบนด้วยตัวเอง แต่ในห้องจัดเลี้ยงมีแขกเยอะแยะมากมายขนาดนี้ ถ้าอาหว่านไม่อยู่ เขาก็ต้องอยู่ต้อนรับแขกแทน