กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
จี้ฉิงเห็นกู้หว่านรับซองอั่งเปาไปแล้ว เธอก็รีบถามกู้หว่านต่อ “แล้วเจ้าตัวน้อยทั้งหลายล่ะ ไม่ได้อยู่ในห้องพักรับรองเหรอ”
กู้หว่านยิ้มพลางชี้ไปที่ประตูห้องที่แง้มอยู่ “พี่น้องหลายคนกำลังนอนหลับอยู่ข้างในน่ะ แม่ฉันกลัวว่าเสียงข้างนอกจะดังเกินไปจนรบกวนพวกเขา ก็เลยให้พวกเขาไปนอนอยู่ข้างใน”
“ไปเถอะ ฉันจะพาพวกเธอเข้าไป”
พูดจบ กู้หว่านก็ก้าวเท้าเดินไปทางห้องนั้น
จี้ฉิงได้ยินคำพูดนี้ บนใบหน้าก็เผยรอยยิ้มดีใจออกมาทันที “ฉันไม่ได้เจอเจ้าตัวน้อยมาหลายวันแล้ว พวกเขาต้องเปลี่ยนไปมากแน่ ๆ เลย”