กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
กู้ลิ่วจึงถามต่อทันที “คุณหนูใหญ่ แล้วเซี่ยหลานหลานคนนี้จะจัดการยังไงดี จะกันหล่อนไว้ข้างนอกโรงแรมไม่ให้เข้ามา หรือว่า...”
“กันเอาไว้เลยแล้วกัน!” กู้หว่านปรายตามองกลุ่มคนที่กำลังเดินไปทางประตูโรงแรม แล้วให้คำตอบโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย
กู้ลิ่วพยักหน้าอย่างรู้ใจ แล้วหันหลังเดินไปทางประตูโรงแรม
ส่วนกู้หว่าน หลังจากปรายตามองเซี่ยหลานหลานแล้ว ก็ละสายตาไปอย่างเฉยเมย
ทันใดนั้นเธอก็ควงแขนโม่เป่ยเซิน แล้วพูดยิ้ม ๆ อย่างอ่อนหวานว่า “ไปกันเถอะ อาเซิน พวกเราก็ควรเข้าไปได้แล้ว!”
สีหน้าของเธอสงบนิ่งดั่งผืนน้ำมาโดยตลอด ไม่มีความหวั่นไหวใด ๆ เกิดขึ้นเลยแม้แต่น้อย
โม่เป่ยเซินพยักหน้าเล็กน้อย
จากนั้นสองสามีภรรยาก็ควงแขนกันเดินเข้าไปในโถงโรงแรม