กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
กลับมาถึงห้องผู้ป่วย โม่เป่ยเซินจัดแจงให้กู้หว่านนอนพักให้เรียบร้อยก่อน และประทับจูบลงบนแก้มของเธอแผ่วเบา จากนั้นเขาจึงหันไปพูดกับบิดามารดาทั้งสองฝ่ายว่า “พ่อ แม่ พวกท่านกลับไปพักผ่อนก่อนเถอะ”
เวลานี้เป็นเวลาตีหนึ่งกว่าแล้ว กู้หว่านย่อมไม่ฟื้นขึ้นมาเร็วขนาดนี้ ดังนั้นทุกคนจึงไม่จำเป็นต้องอดหลับอดนอนเฝ้าอยู่ที่นี่ทั้งหมด
ตงหว่านชิวกลับกล่าวว่า “ให้พ่อพาคุณปู่และคุณตาของลูกกลับไปเถอะ แล้วก็ยังมีดองกันกับน้องสาวดอง พวกคุณก็พาเสี่ยวอี้กลับบ้านไปพักผ่อนด้วย ฉันจะอยู่ดูแลหว่านหว่านและเด็ก ๆ ที่นี่เอง”
“ฉันไม่กลับไปหรอก เด็กตั้งห้าคน เธอและเสี่ยวโม่สองคนจะดูแลไหวได้ยังไง” เซี่ยอวิ๋นเหยาปฏิเสธการจัดแจงของพี่สาวดองอย่างตรงไปตรงมา