กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
“หนวนหน่วน!”
เซี่ยอวิ๋นเหยารีบลดกระจกรถลงทันทีที่เห็นลูกสาวสุดที่รัก นางมองลูกสาวแล้วรีบโบกมือให้ ใบหน้าเบ่งบานด้วยความยินดีที่ได้พบกันอีกครั้งหลังจากจากกันไปนาน
ทว่า——
เมื่อเห็นหน้าท้องที่นูนใหญ่ของลูกสาว รูม่านตาของนางก็หดเกร็งวูบ ความกังวลเอ่อท้นขึ้นมาในดวงตาทันที
พอดีกับที่รถจอดสนิท
เซี่ยอวิ๋นเหยารีบผลักประตูรถแล้วกระโดดลงมา ก้าวเท้ายาว ๆ ไปยังเบื้องหน้ากู้หว่าน
นางถึงกับลืมทักทายตงหว่านชิวไปเสียสนิท ดวงตาจดจ่ออยู่กับท้องของกู้หว่านราวกับถูกแม่เหล็กดึงดูด
เวลาผ่านไปเพียงไม่กี่วินาที เซี่ยอวิ๋นเหยาก็ได้สติกลับมา