กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
โม่เป่ยเซินยื่นแขนออกไปโอบกอดภรรยาเบา ๆ เอ่ยปลอบโยนด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “อย่ากลัวไปเลย สถานการณ์ในตอนนั้นแม้จะซับซ้อนยุ่งเหยิง แต่โชคดีที่ทหารกลุ่มที่ฉันพาออกไปล้วนมาจากหน่วยรบพิเศษ แต่ละคนล้วนเป็นทหารชั้นยอดที่ผ่านการสู้รบมาอย่างโชกโชน”
“อีกทั้งทุกคนยังร่วมมือกันได้อย่างรู้ใจ แม้ว่าจำนวนคนของอีกฝ่ายจะมากกว่าฝ่ายเราถึงสองเท่า แต่สุดท้าย พวกเราก็จับกุมพวกมันมาได้อย่างราบรื่น!”
กู้หว่านได้ยินคำพูดนี้ ก็ถลึงตาใส่เขาทันที
“เพราะงั้นนายก็เลยได้ใจงั้นสิ”
พูดจบ เธอรู้สึกไม่สบอารมณ์อยู่บ้าง จึงยกมือขึ้นบิดไปที่เอวของเขา
เรี่ยวแรงเบามาก แทบไม่ต่างอะไรกับการเกา
ใครจะรู้——