กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
กู้หว่านรับแก้วน้ำมา ดื่มน้ำในแก้วจนหมดอย่างรวดเร็ว แล้วค่อยๆ วางแก้วลง
ตามด้วย เธอก็กอดแขนตงหว่านชิว ออดอ้อนเหมือนเด็กๆ “แม่ดีที่สุดเลย! รู้ว่าฉันขาดคนที่เชื่อใจได้มาช่วยดูแลแผนกการเงิน แม่ก็เลยแนะนำคุณป้าหวังให้ฉันโดยไม่ลังเลเลย...”
“พูดตามตรงเลยนะ ถ้าไม่ได้ฟังแม่พูดมาก่อนว่าแม่กับคุณป้าหวังเป็นศิษย์เก่ามหาวิทยาลัยเดียวกัน ฉันก็คงไม่รู้เลยว่าที่แท้คุณป้าจะเป็นคนเก่งกาจขนาดนี้!”
และแน่นอนว่า เธอคงจะไม่ได้อาศัยจังหวะที่หวังอวี้ฟางมาเยี่ยมที่บ้าน เพื่อจงใจถามไถ่เรื่องที่เกี่ยวข้องหรอก
ตงหว่านชิวได้ยินดังนั้น ใบหน้าก็เบ่งบานไปด้วยรอยยิ้มอันสดใส