กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
จังหวะที่ดึงมือกลับ สายตาของเขาก็มองไปที่โม่เป่ยเซินกับกู้หว่าน แล้วเสนอว่า “ทำไมพวกนายไม่ค่อยไปคืนพรุ่งนี้ล่ะ? ของวางไว้ที่ท่าเรือ ปลอดภัยดี”
“พรุ่งนี้เที่ยงพวกเรามากินข้าวด้วยกันสักมื้อ จากนั้นพวกนายค่อยมาลากของกลับไป”
“จัดการแบบนี้ดีไหม?”
ทว่าเมื่อโม่เป่ยเซินได้ยินคำพูดนี้ เขากลับโบกมือเบา ๆ เอ่ยปฏิเสธอย่างนุ่มนวลว่า “การเดินทางครั้งนี้เร่งรีบมาก ไม่สามารถอยู่เมืองดีต่อได้จริง ๆ เพราะฉะนั้น... คงต้องเอาไว้คราวหน้าแล้วล่ะ”
เมื่อฮั่วซวี่ได้ยินว่าพวกเขามีธุระสำคัญติดพัน ก็ไม่ดึงดันอีก
เขาพยักหน้าเบา ๆ “ก็ได้ งั้นฉันจะไม่รั้งพวกนายไว้แล้ว ไว้เจอกันคราวหน้า!”
โม่เป่ยเซินพยักหน้าตอบรับเล็กน้อย