กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
“เธอ...เธอ...”
หวังเยี่ยนโกรธจนแทบจะเป็นบ้า หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง
คนอื่นๆ ล้วนฟังออกว่าคำพูดของเจี่ยนอิ่งกำลังประชดประชันเธออย่างเห็นได้ชัด และในฐานะที่เป็นผู้เกี่ยวข้อง มีหรือที่เธอจะฟังไม่ออก?
ก็เพราะว่าฟังออกนั่นแหละ เธอถึงได้โกรธเคืองและโมโหมากยิ่งขึ้น!
“ฉันทำไม? หรือว่าฉันพูดอะไรผิดไปอีกแล้ว?” เจี่ยนอิ่งแบมือออก มองเธอด้วยใบหน้างุนงงสงสัย
พวกหม่าอวี้หลานเห็นท่าทางของเธอแบบนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะมุมปากกระตุก รอยยิ้มที่มุมปากถูกกดทับแล้วทับอีก จนแทบจะกลั้นเอาไว้ไม่อยู่แล้ว
พูดกันตามตรงนะ หากพูดถึงเรื่องการโต้เถียงด่าทอคน คนที่พวกเธอนับถือที่สุดก็คือเจี่ยนอิ่งนี่แหละ
เพราะเธอจะไม่สนใจอะไรทั้งนั้น