ตอนที่ 0104

“ฉันมีธุระ คงไปไม่ได้”

โม่เป่ยเซินตอบกลับด้วยถ้อยคำสั้น ๆ

จากนั้น เขาก็หันหน้าไปมองหม่าอวี้หลาน และเอ่ยฝากฝังกับเธอว่า “พี่สะใภ้เหอ วันนี้ต้องรบกวนคุณแล้ว พอไปถึงบ้านแม่ของคุณ รบกวนช่วยจับตาดูอาหว่านให้ฉันหน่อยนะ”

น้ำเสียงของเขามักจะเย็นชาและเข้มงวดอยู่เสมอ แต่ในตอนนี้ กลับแฝงความนุ่มนวลเพิ่มขึ้นมาสองส่วน

เมื่อหม่าอวี้หลานได้ยินโม่เป่ยเซินพูดเช่นนั้น เธอก็เข้าใจความหมายในคำพูดของเขาทันที จึงพูดพร้อมรอยยิ้มว่า “ผู้บังคับการกองพล คุณวางใจเถอะ คนทางบ้านแม่ของฉันล้วนเข้ากับคนง่าย พวกเขาไม่หาเรื่องไร้สาระหรอก”

“อีกอย่างยังมีฉันเป็นคนนำทาง รับรองว่าตอนกลับ จะพาพี่สะใภ้กลับมาอย่างปลอดภัยแน่นอน!”