กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
กู้หว่านเพิ่งจะเดินชมรูปแบบของห้องต่าง ๆ เสร็จ มุมปากก็เผยรอยยิ้มพอใจ พอเห็นแม่กำลังเดินตรงมาทางเธอ
เธอหันกลับไปเผชิญหน้ากับเซี่ยอวิ๋นเหยา เรียกด้วยรอยยิ้มหวาน “แม่คะ!”
“จ้ะ~”
เซี่ยอวิ๋นเหยายิ้มตอบอย่างอ่อนโยน
ตามด้วย เธอเดินเข้าไปจับมือลูกสาว ลูบหลังมือลูกสาวเบา ๆ “หนวนหน่วน เอาอย่างนี้ไหม ลูกกับเสี่ยวอี้ไปรอในรถก่อนดีกว่า รอให้พวกเราจัดของเข้าที่เรียบร้อยแล้ว ลูกค่อยลงมา”
“ดูสิ ในบ้านนี้โล่งโจ้งไปหมด ไม่มีแม้แต่ที่ให้นั่ง ลูกยืนแบบนี้ เดี๋ยวจะเหนื่อยเอานะ”
“หนูไม่เป็นไรค่ะ!” กู้หว่านส่ายหน้า บนใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มกว้าง
เธอดึงมือออกไปคล้องแขนแม่ ซบแขนแม่ด้วยความรักใคร่แล้วออดอ้อน “แม่คะ หนูเพิ่งจะตั้งครรภ์ไม่ถึงเดือนเลย พวกแม่ก็ตื่นเต้นกันขนาดนี้แล้ว”