กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
ไม่นาน รถเบนซ์สีดำสองคันก็มาจอดหน้าบ้านสไตล์ตะวันตกหลังเล็ก
โม่เป่ยเซินจูงมือกู้หว่านเดินลงจากรถ มองประตูเหล็กบานใหญ่ตรงหน้า สีหน้าของเขาผ่อนคลายลงหลายส่วน
เวลานี้ กู้เซี่ยงหัวและเซี่ยอวิ๋นเหยาก็เดินลงจากรถเช่นกัน ส่วนกู้ชีและกู้จิ่วก็หิ้วของขวัญเดินตามหลังคนทั้งสอง
โม่เป่ยเซินยกมือเคาะประตูบ้าน
“ใครน่ะ?” แทบจะในวินาทีที่เสียงเคาะประตูดังขึ้น ก็มีเสียงทุ้มนุ่มดังมาจากในลานบ้าน
ตามมาด้วยเสียงความเคลื่อนไหวจากในบ้าน
เมื่อได้ยินเสียง นัยน์ตาของโม่เป่ยเซินก็ทอประกายความอบอุ่นขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ ตอบกลับไปว่า “คุณปู่อู๋ ผมเองครับ โม่เป่ยเซิน!”
พูดจบ ประตูเหล็กบานใหญ่ก็เปิดออก