กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
ในที่สุดตู้เจวียนก็ทนถูกตบต่อไปไม่ไหว เธอเบิกตากว้างจ้องเขม็งไปที่เซี่ยอวิ๋นเหยา
เธอเอ่ยถามด้วยความโกรธแค้น "เซี่ยอวิ๋นเหยา เธอต้องการอะไรกันแน่?"
"เธอคิดว่าไงล่ะ?" เซี่ยอวิ๋นเหยาถามกลับเสียงเย็น
แต่มือก็ยังไม่หยุดทำงาน
เสียง "เพียะ เพียะ—" ดังสนั่น
ช่างไพเราะเสนาะหูเสียจริง!
เธอรู้สึกว่าของเล่นที่ลูกสาวตัวน้อยมอบให้นั้นถูกใจเธอมากจริง ๆ
เพียงแค่ออกแรงนิดหน่อย ก็สามารถตบหน้าตู้เจวียนจนบวมปูดได้
กระทั่งตบจนเลือดกลบปาก
เห็นแล้วช่างสะใจเหลือเกิน