ตอนที่ 0070

“ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ! ตู้เจวียน สิบเก้าปีที่ไม่ได้พบกัน คุณยังจำเพื่อน-เก่า-คน-นี้-ได้ไหม!”

เซี่ยอวิ๋นเหยามองใบหน้าที่คุ้นเคยนั้น พยายามสะกดกลั้นความเกลียดชังในใจแล้วยิ้มทักทายตู้เจวียน คำสุดท้าย เธอตั้งใจลากเสียงยาว และเน้นย้ำทีละคำออกมา

เมื่อได้ยินดังนั้น สีหน้าของตู้เจวียนก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย แต่โชคดีที่สามารถปรับสีหน้ากลับมาได้อย่างรวดเร็ว เธอตั้งสติแล้วยิ้มพร้อมกับพยักหน้าเล็กน้อย “จำได้สิ ต้องจำได้อยู่แล้ว!”

เธอสบสายตาของเซี่ยอวิ๋นเหยาด้วยรอยยิ้ม แต่เมื่อประสานเข้ากับดวงตาที่แฝงรอยยิ้มของเซี่ยอวิ๋นเหยา หัวใจก็พลันปั่นป่วนวุ่นวายขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย