กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
กู้หว่านมองเด็กชายที่กำลังกอดต้นขาของตนเองอยู่ อายุราว ๆ ห้าหกขวบ ผิวพรรณขาวผุดผ่องดุจภาพเด็กมงคลปีใหม่ โดยเฉพาะดวงตาคู่นั้นที่ทั้งดำขลับและเปล่งประกาย ราวกับผลองุ่นแก้ว ดูมีชีวิตชีวาสดใส
เด็กน้อยหน้าตาน่ารักน่าชังอะไรขนาดนี้!
“เด็กน้อย ผู้ปกครองของเธอไปไหนล่ะ”
ระหว่างที่พูด เธอก็รีบเงยหน้าขึ้นมองไปรอบ ๆ แต่กลับพบว่าบริเวณนั้นไม่มีคนอื่นอยู่เลย
แปลกประหลาดแท้!
ดูจากการแต่งกายของเด็กชาย ไม่เหมือนกับเด็กที่ไม่มีผู้ใหญ่คอยติดตามมาเลยนี่นา
“เธอ...”
“อาหว่าน!”
โม่เป่ยเซินที่เพิ่งจอดรถเสร็จและรีบตามมา มองเห็นแต่ไกลว่ามีเด็กชายตัวน้อยคนหนึ่งกอดขาของกู้หว่านไว้ไม่ยอมปล่อย นัยน์ตาของเขาหรี่ลง สาวเท้าก้าวใหญ่ไม่กี่ก้าวก็มาถึงตรงหน้ากู้หว่าน