กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
คนอื่นๆ พอได้ยินคำพูดของหลัวเจวียน ก็พากันหันไปมองหวังชิงชิง
ตอนนั้นเองคุณปู่เสิ่นก็สังเกตเห็นความผิดปกติของหลานสะใภ้ จึงรีบเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วงทันที “แม่หนูชิง เธอไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า”
หวังชิงชิงได้ยินเสียงก็รีบดึงสติกลับมา เมื่อมองเห็นสายตาที่จับจ้องมาที่ตน เธอก็เผยรอยยิ้มแล้วตอบกลับ “ฉันไม่เป็นไรค่ะ! คุณปู่ ขอโทษด้วยนะคะ เมื่อกี้ฉันเสียมารยาทไปหน่อย!”
เธอแค่บังเอิญเห็นน้ำเต้าหยกที่กู้หว่านสวมอยู่บนคอ ชั่วขณะนั้นจึงเหม่อลอยไปเล็กน้อย
เพราะน้ำเต้าหยกชิ้นนั้น ทำให้เธอรู้สึกคุ้นเคยแล่นผ่านเข้ามาในหัว
ทว่าเมื่อเธอพยายามเค้นความทรงจำอย่างละเอียดว่าตัวเองเคยเห็นน้ำเต้าหยกแบบเดียวกันนี้ที่ไหน ก็กลับพบว่า ไม่ว่าเธอจะคิดอย่างไรก็คิดไม่ออก