กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
กู้หว่านอดไม่ได้ที่จะชะงักไปในพริบตา
แม่เจ้า เธอพูดความในใจออกมาได้อย่างไร?
แถมยังพูดต่อหน้าโม่เป่ยเซินอีก
แบบนี้ยังจะได้อีกหรือ......
บังเอิญตอนนี้น้ำเสียงของโม่เป่ยเซินดังขึ้นอย่างไม่รีบไม่ร้อน “ที่แท้อาหว่านก็เริ่มคิดถึงฉันมาตั้งนานแล้วสินะ!”
“คิดไม่ถึงว่าเสน่ห์ของฉันจะมากมายขนาดนี้ ถึงขั้นทำให้อาหว่านอยากจะนอนกับฉันแม้ในความฝันเลยหรือ!”
เขาขยับเข้าใกล้กู้หว่าน เน้นย้ำทีละคำ พูดช้าสุดๆ “ทว่า การที่ได้ถูกอาหว่านบ้านฉันนอนด้วย เป็นเกียรติของฉันเลยล่ะ!~”
หางเสียงของชายหนุ่มลากยาวสูงขึ้น ทั้งยังแฝงโทนเสียงคลุมเครืออย่างหนัก
“......” แผ่นหลังของกู้หว่านยิ่งแข็งทื่อขึ้นเรื่อยๆ
ทำไมพอเธอตื่นเต้นปุ๊บก็......