ตอนที่ 0017

ดวงตาของกู้หว่านเปล่งประกายไปด้วยรอยยิ้มเต็มเปี่ยมขณะจ้องมองโม่เป่ยเซินตรง ๆ เธอเชิดมุมปากขึ้นแล้วพูดกับเขาว่า “ถึงแม้ว่าฉันจะไม่หนี แต่เรื่องใช้เงินฉันเก่งมากนะ......”

โม่เป่ยเซินได้ยินดังนั้นก็จ้องมองเธอด้วยใบหน้าอ่อนโยน น้ำเสียงเบิกบานและไพเราะตอบกลับไปประโยคหนึ่งว่า “วางใจเถอะ คุณโม่บ้านคุณเลี้ยงคุณไหว”

กู้หว่าน “......”

วินาทีนี้ หัวใจรู้สึกหวานล้ำยิ่งกว่าเดิม

“ตอนนี้เงินเดือนของผมคือ 218 หยวนต่อเดือน รวมกับสวัสดิการและค่าตอบแทนกับโบนัสที่กองทัพมอบให้ ฯลฯ แต่ละเดือนมีประมาณ 240 หยวน ถ้านับรวมกิจการส่วนตัวกับเงินฝากในมือผม การเลี้ยงดูคุณก็ไม่ใช่ปัญหาเลยแม้แต่น้อย”