เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
กู้หว่านตวัดสายตามองชายหนุ่มด้วยความโกรธปนเขินอาย “คุณเลิกกวนได้แล้ว”
ถ้าขืนกวนอีก สถานการณ์คงควบคุมไม่ได้แน่
เธอยังอยากจะรีบกลับไปคิดบัญชีกับคนบ้านนั้นที่หมู่บ้านตระกูลจ้าวภายในวันนี้
เรื่องเมื่อคืนเป็นแค่ออเดิร์ฟ ตอนนี้ฤทธิ์ยาในตัวเธอหมดแล้ว เธอก็ควรจะกลับไปจัดการพวกสวะและตัดขาดความสัมพันธ์กับตระกูลกู้เสียที
แค่ต้องรอเพิ่มอีกวัน เธอก็รู้สึกซวยแล้ว!
“ตกลง ฟังที่คุณนายโม่ของผมพูด!” โม่เป่ยเซินยิ้ม ไม่หยอกล้อเธอต่อ และคลายมือที่กอดเอวกู้หว่านออก
กู้หว่านชะงักไปครู่หนึ่ง ในที่สุดก็นึกขึ้นได้ว่าตัวเองยังคร่อมอยู่บนตัวชายหนุ่ม เธอรีบพลิกตัวลงมา กระแอมไอด้วยความกระอักกระอ่วน “เรายังไม่ได้จดทะเบียนสมรสกันเลย คุณจะมาเรียกแบบนี้ไม่ได้นะ...”
ทว่ายังไม่ทันที่เธอจะพูดประโยคหลังจบ โม่เป่ยเซินก็แทรกขึ้นมา “พรุ่งนี้เช้าเราไปจดทะเบียนสมรสกันเลย! ตอนนี้ก็ถือซะว่าซ้อมไว้ก่อน พรุ่งนี้เรียกจะได้ชินปาก”