กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
“อื้อ...”
กู้หว่านครางออกมาแผ่วเบาอย่างห้ามไม่อยู่ ปลายนิ้วแตะลงบนของแข็งตรงหน้า อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว
“นี่คืออะไร?”
“สัตว์ป่าหรือ? ดูเหมือนจะไม่ค่อยเหมือนเท่าไหร่นะ...”
เพราะสัตว์ป่าไม่มีทางตัวเรียบลื่นขนาดนี้ และที่สำคัญคือไม่มีกล้ามหน้าท้องแปดลอนแน่ ๆ
นี่... คงไม่ใช่คนหรอกมั้ง?
แถมยังเป็นผู้ชายที่มีกล้ามหน้าท้องแปดลอนอีกด้วย!!
พอคิดถึงความเป็นไปได้นี้ กู้หว่านก็ตกใจจนเบิกตาโพลง แม้แต่ฤทธิ์ยาก็ดูเหมือนจะทุเลาลงไปบ้าง
เธอเงยหน้าขึ้น มองไล่ขึ้นไปทีละนิดผ่านแสงจันทร์ ยิ่งมองก็ยิ่งตกใจ
—ขุ่นแม่ช่วย!