เกิดใหม่เริ่มต้นเป็นนักเก็บของเก่าในอวกาศ 111-120

บทที่ 111: ศึกใหญ่ (ตอนจบ)

"ใช้เรือรบหลักสองลำเข้าบุกโจมตีสลัดอวกาศ โดยต้องเผชิญหน้าทั้งสนามทุ่นระเบิดหมุนเวียนและอานุภาพทำลายล้างจากสถานีอวกาศติดอาวุธ—หากมองในมุมมองทางการทหารแล้ว นี่ไม่ต่างอะไรกับการเอาจุดอ่อนของตัวเองไปปะทะกับจุดแข็งของศัตรูเลยสักนิด"

ไอซ่าเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าหลี่บินกลับสั่นศีรษะพลางเอ่ยว่าน้องสาวของตนควรจะพูดออกมาตรงๆ เลยดีกว่าว่าคนพวกนี้กำลังหาที่ตาย

แมนฮัตตันย่อมรู้ดีว่าการกระทำของตนในยามนี้เข้าข่าย 'แปรพักตร์' และ 'ดิ่งลงสู่นรก' ตามที่พวกนายทหารระดับกลางกล่าวขวัญกันอย่างแท้จริง แต่เขาหาได้ใส่ใจไม่ ในเมื่อผลประโยชน์ของตนเองต้องมาก่อน ขอเพียงตบตาเบื้องบนของบริษัทได้ก็พอแล้ว

ทุ่นระเบิดอวกาศพลังงานสูงเหล่านี้ถูกออกแบบมาเพื่อสร้างความเสียหายอย่างรุนแรงต่อเกราะของเรือรบหลัก สำหรับเรือรบชั้นดิสเปอร์ชันและยูนียน การเปิดโล่ป้องกันยังพอจะรับมือได้ แต่หากเป็นเรือพิฆาตหรือเรือลาดตระเวนเบาโดนเข้าจังๆ ในขณะเปิดโล่ ค่าแรงดันฟลักซ์จะพุ่งสูงขึ้นจนเกือบเต็มขีดจำกัดในทันที!

ด้วยเหตุนี้ เขาจึงจัดกองกำลังออกเป็นหลายระลอกคลื่นโจมตี เมื่อเรือรบระลอกใดมีค่าแรงดันฟลักซ์พุ่งขึ้นถึงจุดวิกฤตในรอบการโจมตี กองเรือนั้นก็จะถอยออกมาเพื่อให้ระลอกถัดไปเข้าแทนที่ กองเรือพยายามรักษาระยะรบให้สอดคล้องกับการหมุนเวียนของสนามทุ่นระเบิด พลางรุกลึกเข้าไปตามเส้นทางอันยากลำบากที่บุกเบิกไว้