กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 246 เป็นเด็กดีรอฉันอยู่ที่บ้าน
หลิวเจิ้นซิงยืนอยู่หน้าประตูหอพักลูกชาย ใบหน้าเปลี่ยนเป็นสีแดงส้มเหลืองเขียวครามน้ำเงินม่วงราวกับสายรุ้ง
เขากดความโกรธในใจไว้แล้วจ้องหลิวอวี่หนิงเขม็ง “แกออกมาเดี๋ยวนี้!”
หลิวอวี่หนิงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าประโยคเมื่อครู่ของน้องชายมีอะไรแปลก ๆ
แต่พอเห็นปฏิกิริยาของพ่อเฮงซวย อารมณ์เขาก็ดีขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
ก่อนออกจากห้องยังหันไปกำชับน้องสามด้วยความสนุกในความโชคร้ายของคนอื่น “เป็นเด็กดีรอฉันอยู่ที่บ้านนะ”
จางชิงพยักหน้า
การโต้ตอบที่ราวกับไม่มีใครอื่นอยู่ตรงนั้นของทั้งสองคน
ทำเอาหลิวเจิ้นซิงที่อยู่ข้าง ๆ ขนลุกซู่ สายตาที่มองไปยังจางชิงเต็มไปด้วยความรังเกียจและขยะแขยง