กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 225 ไปดูใจน้องชายแกเป็นครั้งสุดท้ายสิ
ภายในคลินิกเอกชนแห่งหนึ่งในเมืองตงหลิน
ผนังสีเหลืองหม่นมีรอยด่างดำ เตียงผู้ป่วยเหล็กเก่า ๆ ไม่กี่เตียงเรียงชิดผนังเว้นระยะห่างกัน เพดานมีหลอดไฟฟลูออเรสเซนต์ติดอยู่
แสงสีขาวสว่างจ้าเจือสีม่วงจาง ๆ เมื่อมองนานเข้าก็ทำให้ปวดตา
เสียงเข็มกระทบกับถาดเหล็กดังขึ้นเป็นระยะ
โจวเจี้ยนหมิ่นนอนอยู่บนเตียงผู้ป่วย เบื้องหน้ามีเพียงความมืดมิด
ดวงตาทั้งสองข้างถูกปิดด้วยผ้าดำ มือที่อยู่ข้างลำตัวกำชายเสื้อตัวเองแน่น ร่างกายสั่นสะท้านเล็กน้อย
“ยื่นมือออกมา” เสียงชายหนุ่มที่เต็มไปด้วยความหดหู่ดังขึ้น
โจวเจี้ยนหมิ่นตัวสั่นเทิ้ม จากนั้นก็สัมผัสได้ถึงความเย็นวาบบริเวณหลังมือ สำลีชุบแอลกอฮอล์ค่อย ๆ วาดเป็นวงกลมบนผิวหนัง