กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 211 มีดทื่อหั่นเนื้อ ต้องค่อยๆ ทรมาน
เสี่ยวเถาไม่ยอมบริการแล้ว พนักงานขายตรงหน้าก็ไม่ใช่คนที่จะยอมให้โดนลวนลามง่ายๆ
เมิ่งจื้อกังเบะปาก “ไม่ดูแล้ว”
“รับทราบค่ะ เชิญจ่ายเงินทางนี้เลยค่ะ”
หวังหลิงเดินไปข้างหน้าสองสามก้าว ยกแขนขึ้นเล็กน้อย นำทาง
จ่ายเงิน?
หึหึ เอาของจากบ้านตัวเองต้องจ่ายเงินด้วยหรือ?
เมิ่งจื้อกังกอดอก ปรายตามองหวังหลิง
น้ำเสียงเย่อหยิ่งจองหอง “เธอรู้ไหมว่าฉันเป็นใคร?”
หวังหลิงหัวเราะ