เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 169 (ถูกแทนที่) ขุดหลุมฝังตัวเอง
จางเจี้ยนกั๋วเคยเป็นพ่อครัวในกองทัพ มีอยู่ครั้งหนึ่งรายการคืนข้ามปีช่วงตรุษจีนทำให้เขาเสียสมาธิตอนทำอาหาร
จนลืมเป่าแตรแจ้งให้ทุกคนมาทานข้าว จึงถูกหัวหน้าหมู่แซวว่า “ไปเป่าในทีวีเลยไป”
คำล้อเล่นกลับถูกเก็บมาคิดจริงจัง ทุกปีเขาจะเขียนจดหมายแนะนำตัวส่งไปยังทีมงานรายการคืนข้ามปี
จนกระทั่ง 39 ปีต่อมา เขาก็ได้ขึ้นเวทีรายการคืนข้ามปีจริง ๆ พร้อมกับจดหมายตอบกลับจากทีมงานรายการว่า “นี่คือจดหมายตอบกลับที่ล่าช้า
แต่หวังว่าความจริงใจของเราจะไม่มาช้าเกินไป”
รายการคืนข้ามปีไม่ทำให้ “พวกจางเจี้ยนกั๋ว” ต้องผิดหวัง จางเจี้ยนกั๋วที่เป่าแตรเรียกทานข้าวในภาพยนตร์ “จางเจี้ยนกั๋ว” ที่เช็ดน้ำตาอยู่บนที่นั่งผู้ชม
รายการคืนข้ามปีของสถานีโทรทัศน์ส่วนกลางที่ทุกคนจับตามอง ได้เว้นพื้นที่บนเวทีไว้ให้กับพวกเขา
ทำไมถึงต้องเป็น “จดหมาย”?
“จดหมาย” เป็นสัญลักษณ์หลักที่เชื่อมโยงเรื่องราวนี้เข้าด้วยกัน ตลอดระยะเวลา 39 ปี สิ่งที่ร่วงโรยไปคือวันเวลา แต่สิ่งที่ไม่เคยเปลี่ยนคือความเชื่อมั่น