กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 131 หม่าซาง
ในเมื่อหวังจวนรู้จักผลไม้สีแดงชนิดนี้ ทุกคนก็โล่งใจ เอื้อมมือเด็ดกินทีละลูกสองลูกเข้าปาก
“เฮ้ รสชาติไม่เลวเลยนะ เปรี้ยวๆ หวานๆ”
“อร่อยดี ฉันต้องเด็ดกลับบ้านเยอะๆ หน่อย”
ปกติผลไม้ในทีมสำรวจหาซื้อยาก นานๆ ทีจะเจอของฟรีพร้อมทาน จะไม่เด็ดให้เยอะหน่อยได้ยังไง?
กลุ่มคนกินเท่าที่กินไหว กินไม่ไหวก็เก็บใบไม้มาห่อตั้งใจจะเอากลับไป
ครอบครัวทีมหนึ่งคนหนึ่งเห็นเมิ่งเจินไม่ขยับ จึงเด็ดพวงหนึ่งยื่นให้ตรงหน้าเธอ “น้องสะใภ้ ลองชิมดูสิ ไม่เป็นไรหรอก”
“ใช่แล้วๆ เธอเห็นไหม พวกเราชิมก่อนก็ไม่เห็นเป็นอะไร ไม่มีพิษหรอก”