กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 102 ให้คุณกินยาเสน่ห์อะไรเข้าไป
ลูกค้ารุ่นแรกฉันไม่ได้ตั้งใจจะเอากำไรหรอกค่ะ แค่พอคืนทุนก็พอ ทุกคนก็เห็นแล้ว ไม่ว่าจะเป็นเนื้อผ้าหรือรูปแบบ
ก็ไม่ใช่สิ่งที่ร้านตัดเสื้อทั่วไปหรือแม้แต่ห้างมิตรภาพจะเทียบได้เลย
วันนี้ฉันให้ราคานี้กับพวกคุณเท่านั้น พอทำออเดอร์พวกนี้เสร็จ ฉันก็จะปรับราคาให้อยู่ในระดับปกติ
กระโปรงตัวหนึ่งก็กำหนดราคาไว้ที่สามถึงห้าร้อยหยวนแล้วแต่แบบ
เพราะฉะนั้นวันนี้ใครซื้อก็คือกำไรค่ะ ออกไปแล้วก็เงียบ ๆ ไว้นะคะ อย่าบอกราคาให้ใครรู้ เพราะหลังจากวันนี้ไปจะไม่มีราคานี้อีกแล้ว”
พอได้ยินว่าต่อไปราคาจะปรับขึ้นไปอีก แถมตัวหนึ่งอาจจะตั้งสามห้าร้อย ทุกคนจะอดใจไหวได้อย่างไร
“ฉันเอา”
“ฉันสั่งตัดหนึ่งตัว”
“ฉันก็สั่งตัดด้วย”