กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 357 บังเอิญเจอลูกหมาป่า! (ไม่ดราม่าพระนาง โปรดอ่านต่อ)
เมืองจิน
ริมฝั่งแม่น้ำผิงเจียง แสงแดดสาดส่องเจิดจ้า
ผิวน้ำเกิดระลอกคลื่น ริมฝั่งแม่น้ำทั้งสองด้านมีต้นหลิวเขียวขจีทอดเงา ดูมีบทกวีและภาพวาดอันงดงาม
สวีเจิ้งผิงยกกล้องขึ้นมา บันทึกภาพทิวทัศน์ตรงหน้าพลางเอ่ยรำพึง “บ้านเกิดนี่ดีจริง ๆ มีภูเขามีน้ำ สวยกว่าหมู่บ้านกันดารในหมีกั๋วตั้งเยอะ”
“ดีอะไรกัน จนจะตายอยู่แล้ว คนก็เชย มีแต่ทิวทัศน์นี่แหละที่ยังพอดูได้” สวีลี่น่าที่รอพี่ชายถ่ายรูปอยู่ข้าง ๆ หมดความอดทนไปนานแล้ว
ตระกูลสวีหนีไปอยู่ต่างประเทศทั้งครอบครัวในช่วงยุคสมัยที่มีความวุ่นวาย
ตอนนั้นสวีเจิ้งผิงกับสวีลี่น่ายังเพิ่งจำความได้ไม่นาน