กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 341 บำเพ็ญเซียน
ในขณะที่อีกด้านหนึ่งของเรือนพัก หลังจากกู้เหยาแต่งหน้าทำผมเสร็จ ก็ยังไม่ทันได้ส่องกระจกก็ออกมาจากห้องของเมิ่งเจินแล้ว
แน่นอนว่าเธอไม่รู้ตัวเลยว่าตอนนี้ตัวเองงดงามชวนตะลึงเพียงใด
เธอยืนอยู่หน้าประตูห้องของหลิวอวี่หนิง กระชับเสื้อคลุมบนตัวด้วยความประหม่าเล็กน้อย ก่อนจะเคาะประตูเบา ๆ สองครั้ง
ประตูเปิดออก หลิวอวี่หนิงมองหญิงสาวที่สวมเครื่องประดับเต็มศีรษะและสวยจนเปล่งประกาย จู่ ๆ เขาก็รู้สึกว่าตัวเองพูดไม่ออก
“เหยาเหยา คุณ...”
*ทำไมคุณถึงสวยขนาดนี้*
กู้เหยาสามารถได้ยินเสียงในใจของชายหนุ่มได้ คำชมที่ตรงไปตรงมาเช่นนี้ทำให้เธอเม้มริมฝีปากด้วยความเขินอาย