กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 92 ความจริงในวันนั้น
นอกหมู่บ้าน
จางชิงเห็นว่าฟ้ามืดสนิทแล้ว แต่พี่ชายข้างตัวยังไม่มีทีท่าว่าจะเดินกลับ
ในที่สุดก็อดไม่ไหว “ถ้ายังไม่เดินกลับ เดี๋ยวก็ถึงตัวเมืองแล้ว”
หลิวอวี่หนิงก้มดูนาฬิกาข้อมือ
ออกมาได้ชั่วโมงกว่าแล้ว
กลับไปตอนนี้น่าจะพอดี
เขายิ้มอย่างอ่อนโยน “ไปกันเถอะ”
ทั้งสองจึงเดินย้อนกลับทางหมู่บ้าน
ระหว่างทางเมื่อครู่ ทั้งสองคุยกันหลายเรื่อง