กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 31 คลื่นลม 1
ใกล้จะถึงเวลาอาหาร เสียงเคาะประตูบ้านก็ดังขึ้น
เสี่ยวจาง พ่อครัวของโรงอาหารยืนอยู่ข้างนอก ชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ 180 เซนติเมตร
สวมหมวกผ้าสักหลาดสีดำ สวมผ้ากันเปื้อนสีน้ำตาลอมเหลืองที่มีคราบน้ำมันเปื้อนเป็นจุด ๆ มองปราดเดียวก็รู้ว่าเพิ่งละจากหน้าเตามา
หลี่ต้าเม่าผู้เป็นอาจารย์ให้เขามาแจ้งหัวหน้าหลิวว่ากับข้าวเตรียมเสร็จหมดแล้ว พร้อมทานได้ทุกเมื่อ
ปกติแล้วพอถึงเวลาอาหาร พ่อครัวก็จะไปยืนทำหน้าขรึมเคาะทัพพีอยู่หน้าช่องรับอาหาร พวกพนักงานที่มาตักข้าวล้วนต้องคอยดูสีหน้าของพวกเขา
ไม่มีทางที่จะต้องมาเชิญใครไปกินข้าวด้วยตัวเองหรอก
แต่วันนี้เสี่ยวจางกลับไม่มีท่าทีรำคาญที่ถูกใช้ให้มาตามคนเลยแม้แต่น้อย กลับมีรอยยิ้มประดับอยู่บนใบหน้า