กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 19 คืนฝนพรำ 2
แต่ตอนนี้เธอถูกอารมณ์ของซ่งเหลียนดึงดูดความสนใจไป ไม่มีเวลาให้คิดให้ถี่ถ้วน
เมื่อมองดูใบหน้าที่เปื้อนคราบน้ำตาของซ่งเหลียน เมิ่งเจินก็ล้วงผ้าเช็ดหน้าออกมาจากกระเป๋าแล้วยื่นให้
“เช็ดหน่อยเถอะ อย่าเสียใจไปเลย”
ผ้าเช็ดหน้าสะอาดสะอ้านส่งกลิ่นหอมจาง ๆ ซ่งเหลียนมองผ้าเช็ดหน้าแวบหนึ่ง แล้วใช้มือเช็ดหน้าตัวเองลวก ๆ อย่างเก้ ๆ กัง ๆ
“ไม่ต้องหรอก ในตัวฉันมีแต่โคลน เดี๋ยวจะทำให้ผ้าเช็ดหน้าของเธอสกปรกเปล่า ๆ”
ตอนนี้ซ่งเหลียนถึงเพิ่งจะมีกะจิตกะใจสังเกตการแต่งตัวของเมิ่งเจิน
เห็นเพียงว่าเธอสวมเสื้อตัวนอกตัวใหญ่ของผู้ชาย ใบหน้าเล็ก ๆ ขาวผ่องเป็นประกายภายใต้แสงจันทร์ รูปร่างหน้าตาสะสวยงดงาม
เครื่องหน้าประณีตราวกับเดินออกมาจากภาพวาด โดดเด่นยิ่งกว่าตอนที่พบกันครั้งแรกเสียอีก