กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 150 ม่อหานไม่ต้องการอยู่ที่ฐานที่มั่น
“แผ่นดินไหวเหรอ?” ทุกคนมองลงไปจากหน้าต่างเฮลิคอปเตอร์ ต่างตกตะลึงจนพูดไม่ออก
เห็นเพียงพื้นดินด้านล่าง ต้นไม้หักโค่นไปทั่ว ฝุ่นตลบอบอวล
และจุดที่เครื่องบินเคยจอดเมื่อครู่ ก็ได้แยกตัวออกเป็นรอยแยกขนาดมหึมา
ครืน ครืน
เสียงดังกึกก้องจนหูของทุกคนอื้ออึงไปหมด
ทรายและฝุ่นที่พุ่งขึ้นมาจากพื้นดินเกือบจะบดบังทัศนวิสัยของม่อหาน
“แย่แล้ว มองไม่เห็นข้างหน้าเลย!” ม่อหานขับเครื่องบินอย่างยากลำบาก เขารู้สึกว่าตัวเองมองไม่เห็นอะไรเลย
โชคดีที่มีเสี่ยวฮวา