กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 146 อา... งู?!
“โอ๊ย เจ้าตัวเล็กของฉัน~” จางเฉาหย่งถูกท่าทางน่ารักน่าชังของเสี่ยวฮวาทำให้หัวเราะออกมา “ไม่แปลกใจเลยที่ม่อหานพยายามทุกวิถีทางเพื่อช่วยเจ้า นี่มันสมบัติล้ำค่าชัด ๆ!”
เมื่อถูกชม เสี่ยวฮวาก็เขินอายจนใช้ปีกปิดตา ก่อนจะยื่นขาหลังออกมาเตรียมจะเกาหัวเล็ก ๆ ของมัน
พอเหยียดขาออกไป ก็เพิ่งรู้สึกถึงความเจ็บปวดที่ขา
“โอ๊ย ลืมไปเลยว่าขาเจ็บ!” เสี่ยวฮวาเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าขาตัวเองมีแผล มันนอนหงายท้องแผ่หลาอยู่บนพื้นแล้วตะโกนบอกม่อหาน “พี่หานช่วยด้วย ขยับไม่ได้”
ม่อหานส่ายหัวยิ้ม ๆ “เจ้าตัวแสบ ครั้งหน้าต้องจำให้ได้นะว่าขาเจ็บอยู่”